Maandelijks archief: november 2024

Een Venetiaans geheim

Caldwell, Ian & Thomason, Dustin – Een Venetiaans geheim

Twee onderzoekers, Sullivan en Curry, vinden het dagboek van een havenmeester, dat een puzzelstukje lijkt te zijn in de zoektocht naar de ontrafeling van het manuscript de Hypnerotomachia Poliphili van Francesco Colonna uit 1467.

Een derde onderzoeker, Taft, vindt de manier van werken van de twee onderzoekers amateuristisch dus verwerpelijk en maakt de twee in artikelen belachelijk.

Sullivan verongelukt. Curry stopt met het project. Taft is inmiddels hoogleraar aan de Princeton universiteit en loopt ook vast al zegt hij dat hij met het ontrafelen van de tekst vorderingen maakt.

Als Tom, Paul, Charlie en Gil in 1999 aan Princeton studeren, is het manuscript nog steeds onbegrepen. Het zit vol raadsels, verborgen boodschappen en verwijzingen naar kunstwerken uit de Renaissance. Paul is geobsedeerd door het manuscript. Tom kent het vanuit zijn jeugd; Sullivan is namelijk Toms vader. Tom wil om begrijpelijke reden afstand houden van het manuscript maar wordt door Paul meegezogen. Paul ontdekt met hulp van Tom dat de raadsels informatie geven over een kunstcollectie die tijdens de Reformatie verborgen is. Omdat Taft Pauls scriptiebegeleider is, komt deze informatie ook bij hem terecht. Taft speelt een uiterst dubieuze rol. Curry bemoeit zich er mee. Curry weet dat Taft een plattegrond in bezit heeft die gelijktijdig met het dagboek van de havenmeester is gevonden. Een kaart met waarschijnlijk de plek waar de kunstcollectie verborgen is.

Een boek over manipulatie, machtsmisbruik, relatieperikelen, vriendschap, doorzettingsvermogen en obsessies. Spanning zit, ondanks dat er moorden gepleegd worden, vooral in het creatief denken, redeneren, associëren en interpreteren van teksten. Een atypische thriller.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

De diepst verborgen herinnering van de mens

Sarr, Mohamed Mbougar – De diepst verborgen herinnering van de mens

Mbougar Sarr beschrijft de zoektocht van de Senegalese schrijver Diégane Faye naar de verdwenen schrijver T.C. Elimane.

T.C. Elimane schreef in 1938 het legendarische boek ‘Het labyrint der onmenselijkheid’. Het boek wordt onmiddellijk opgemerkt en geroemd tot het moment dat de ene recensent zegt dat het verhaal een hervertelling is van een oud volksverhaal en een ander beweert dat het boek van plagiaat aan elkaar hangt. Het boek wordt uit de handel genomen, de uitgeverij wordt opgeheven en T.C. Elimane lijkt van de aardbodem verdwenen. Tachtig jaar na het verschijnen wordt Faye gegrepen door het boek en de schrijver en gaat hij op zoek naar (de geschiedenis van) T.C. Elimane.

Sarr gebruikt een lappendeken aan verhalen om de zoektocht naar T.C. Elimane te beschrijven: soms in de vorm van een dagboek, dan in de vorm van een verslag, een krantenartikel, een essay of een vraaggesprek. Iedereen die ooit te maken heeft gehad met T.C. Elimane komt aan het woord. Wat de ene persoon vertelt, wordt door de volgende bevestigd, verdiept, genuanceerd of weerlegd. Faye ontkomt er niet aan in de geschiedenis te duiken en af te reizen naar alle plekken waar T.C. Elimane opduikt. T.C. Elimane blijkt zelf op zoek te zijn naar iets of iemand.

Er ontstaat een rijk en onvoorspelbaar verhaal, een soort detective waarbij je als lezer levens leert kennen, eenzaamheid voelt, liefde beleeft en wanhoop ervaart. Antwoorden roepen vragen op, vragen blijven hangen en magie is een reële optie als verklaring op onvoorstelbare gebeurtenissen.

Een meesterwerk.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies

Daar waar de rivierkreeften zingen

Owens, Delia – Daar waar de rivierkreeften zingen

Kya woont met haar ouders, broers en zussen in een hut in het moeras. Haar moeder loopt bij haar gewelddadige partner weg. Kort daarna vertrekken ook Kya’s broers en zusters om aan de terreur van vader te ontkomen. Tenslotte verdwijnt de vader zelf.

Kya blijft als zes- of zevenjarig meisje alleen in de hut achter. Dat iedereen vertrekt leidt niet tot paniek of angst. Alleen blijven maakt blijkbaar niet bang. Kya groeit eenzaam en alleen op. Jaren gaan zo voorbij. Het enige contact met de buitenwereld loopt via Jumpin’ en Mabel. Zij ruilen de door Kya verzamelde mosselen voor benzine voor Kya’s boot en kleding.

Het leven in het moeras wordt door Owens liefelijk, nagenoeg probleemloos en zoet beschreven. Heel romantisch, sentimenteel en op deze manier beschreven volstrekt ongeloofwaardig. Owens schreef meer een scenario voor een feel good film dan een roman over het leven van een moerasmeisje.

Kya is inmiddels een jonge vrouw. Ze woont nog steeds in het moeras en ontmoet Tate die haar leert lezen. Hoe Tate de aandacht van het meisje trekt is aandoenlijk. Tate vertrekt om te gaan studeren. Het volgende vriendje is Chase, een bullebak. Als Chase dood in het moeras wordt gevonden, wordt Kya gearresteerd. De sheriff gaat ervan uit dat zij de dader is. Een proces volgt.  Kya wordt door de jury vrijgesproken. Tate is weer terug en ze leefden nog lang en gelukkig.

Voor mij is dit verhaal te plat en te klef en dus niet aan mij besteed.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, Fiction, Recensies