Sarkar, Manik – Ossenkop
Het verhaal is vooral een beschrijving van een veranderende maatschappij (jaren 50?), waarin de dominante rol van de man wankelt.
Rensing is een ambachtelijke dorpsslager. De in zichzelf gekeerde zoon (Rensing junior) groeit in de slagerij op. Vader regelt dat Jacomine, dochter van een collega slager, in de winkel komt werken. Hij hoopt zo zijn zoon aan de vrouw te brengen en het gemis van competenties van zijn zoon te compenseren. Het lijkt een aardige combinatie. Er wordt getrouwd. Jacomine studeert in de avonduren. Vader sterft.
Er komt een supermarkt in het dorp. Rensing jr. ziet zijn klanten weglopen. Weerzinwekkend is het keuren van ‘het gewillig vlees’. Juist omdat Manik Sarkar met een knipoog (?) de suggestie in stand houdt dat het vlees ook vrouwenvlees is. Slachten is voor Rensing jr. een seksuele daad. De scene waar Rensing jr. tijdens een wandeling een schaap pakt (steelt) en in de bosjes slacht, staat voor een regelrechte verkrachting/moord. Na afloop betaalt hij. Het is pervers.
Ergerlijk te lezen hoe Rensing jr. Jacomine totaal niet serieus neemt. Zijn wil is wet. Pas als het niet anders kan, passeert Jacomine haar man en probeert ze te redden wat er te redden valt. Alle moeite is vergeefs, met Rensing jr. is er niets te redden. Hij is een narcist. ‘Je weet niet eens dat ik ook iemand ben’ zegt Jacomine op een gegeven moment en vertrekt. Rensing jr. glijdt verder af en neemt op een gegeven moment met ‘het is mijn vlees’ afscheid. Het boek is niet aan mij besteed.
