Pfeiffer, Ilja Leonard – Monterosso mon amour
Carmen doet vrijwilligerswerk in de bibliotheek. Ze organiseert een lezing met Ilja Leonard Pfeiffer. Door iets dat in de lezing gezegd wordt, besluit Carmen terug te gaan naar Monterosso, de plek waar ze haar eerste kus kreeg. Indertijd beloofde ze haar Antonio terug te keren. Tot nu toe is daar niets van gekomen.
Tiziana is de pensionhoudster. Carmen doet haar verhaal en Tiziana gaat op zoek naar de jongen van toen. De pandemie breekt uit. Carmen zit vast in Monterosso. Op het strand ontmoet ze Oronzo. Oronzo is wees en wordt opgevoed door zijn grootmoeder. Grootmoeder ligt in het ziekenhuis en Carmen ontfermt zich over de jongen. Carmen is zo verrukt van Oronzo dat ze hem, mocht de grootmoeder sterven, mee wil nemen naar huis. Tiziana heeft de enige Antonio in het dorp opgespoord en er volgt een ontmoeting. Het is niet de juiste Antonio.
Gootmoeder komt weer thuis. Ze herkent Carmen meteen. Dé Antonio blijkt haar zoon te zijn en is helaas gestorven. Op weg naar huis zit Carmen in het vliegtuig naast de schrijver Ilja Leonard Pfeiffer.
Pfeiffer haalt de magie uit het verhaal door zichzelf op te voeren als personage. Daarmee zet hij het verhaal in het hier-en-nu. In een roman kan alles, in de werkelijkheid niet. Je mag verwachten van Carmen als diplomatenvrouw dat ze minder naïef is, meer bij de tijd is. Het wordt te ongeloofwaardig allemaal. Een aardig niemendalletje.
