Dros, Nico – Willem die Madoc maakte
Dr. Willem de Reuvere, een Vlaamse deskundige op het gebied van de middeleeuwen, weet drie uiterst waardevolle boeken te bemachtigen. Twee middeleeuwse drukken schenkt hij aan de universiteit, een verzamelhandschrift verdonkeremaant hij.
Hij probeert de teksten te doorgronden maar dat lukt niet echt. Hij besluit in plaats van een wetenschappelijke benadering een verhalende benadering toe te passen. Hoewel het verhaal vernuftig in elkaar zit en heel veel vertelt over het leven in de middeleeuwen, vind ik het aanloophoofdstuk waarin De Reuvere de boeken verwerft, spannender. In dat hoofdstuk zit alles om tot een historische thriller te worden uitgewerkt.
Het verhaal: Een kleuter spoelt in 1196 aan. Hij wordt door een Ambt toegeëigend in de hoop dat de familie bij de hereniging veel geld schenkt aan het klooster. Kleuter Beda wordt niet door familie teruggehaald. Het kloosterleven blijkt lang niet zo vroom te zijn. Beda ontvlucht het klooster en verandert zijn naam in Madoc. Hij blijft een paar jaar bij de jonge Veerle, trekt dan verder en komt terecht bij graaf Hincmar die hij met raad en daad bijstaat. Na de dood van de graaf vlucht de gravin samen met bevriende ridders naar Parijs. Ook daar moet Madoc zorgen dat hij wegkomt. Hij ontmoet Wijchje en verandert zijn naam in Willem. Wijchje verdwijnt. Willem vindt troost in schrijven. Hij schrijft over de arrogantie van de (kerkelijke) macht onder de naam Madoc.
Op beschuldiging van moord wordt hij opgepakt, vrijgesproken maar veroordeeld voor Godsontkenning. Hij wordt gered en vertrekt uiteindelijk naar de gravin.
