Gospodinov, Georgi – Natuurlijke roman
Georgi Gospodinov is een meester om zaken die niets met elkaar te maken hebben aan elkaar te verbinden. Pas na een aantal hoofdstukjes grijpen de verhalen in elkaar, soms logisch, dan weer associatief, soms geforceerd of onnavolgbaar.
Een boekje vol fragmenten, gedachten, filosofietjes, vreemde snuiters en dwazen die niets maar alles met elkaar te maken lijken te hebben.
Na een paar hoofdstukjes beginnen stenen op hun plaatst te vallen al zullen ze daar waarschijnlijk niet permanent blijven liggen. Het is een chaos in het hoofd van de hoofdpersoon. De lezer krijgt die chaos netjes geordend in korte verhaaltjes voorgeschiteld.
De ‘Natuurlijke roman’ leest soepel, is vermakelijk, maakt droef.
Langzaam ziet de man zijn vrouw moeder worden maar hij is zelf niet de vader, dat weet hij zeker. De man probeert hopeloos verklaringen te vinden, in het reine te komen, zijn gedachten te ordenen. Zijn gedachten gaan alle kanten op. Het zijn zinnige en onzinnige, grappige en flauwe, gevatte en onnavolgbare kronkels. Kronkels die in varianten en verschillende betekenissen in de hoofdstukken terugkomen.
Alles is in beweging. Er gaat gescheiden worden.
Een speels, vrolijk, ogenschijnlijk onnavolgbaar verhaal met een man als hoofdfiguur die zijn houvast verloren heeft. Een boek dat met een glimlach, met verbazing en met ontzetting gelezen wordt; zo verwarrend chaotisch denken we dus als we gestrest zijn (misschien ook als we niet gestrest zijn). Confronterend leuk chaotisch verhaal.
