Huis van herinneringen

Gerrard, Nicci – Huis van herinneringen

* * *     3 votes

De broze, bijna blinde Eleanor wordt binnenkort 95 jaar. Haar kinderen vinden het beter dat zij naar een verzorgingshuis gaat in plaats van in het grote huis te blijven, waar zij met wijlen haar man Gil en hun kinderen woonde. Zij willen alles in huis wel sorteren en opruimen maar Eleanor gaat daar dwars voor liggen. Peter, een vriend van een van haar kleinzoons, zit op dat moment vol liefdesverdriet en verwarring en wil wel een time-out. Hij komt de oude dame helpen. Tussen die twee groeit een bijzondere vertrouwensband en als Peter stuit op vreemde, hartstochtelijke brieven opent Eleanor haar hart en vertelt hem haar hele geschiedenis: over de oorlog, de vaak moeilijke omgang met haar ouders en haar halfzusje Merry en over de liefde. Welk duister geheim draagt zij met zich mee? In hoeverre verandert een mens als hij de belangrijkste beslissingen en gebeurtenissen uit een ver verleden met zich mee torst en niet deelt? Of uiteindelijk wel?

Gerrard schreef een roman die aanvankelijk in de eerste versnelling doordobbert, bijna saai zelfs. Toch weet ze in de tweede helft van het boek een niet-aflatende, onderhuidse spanning te creëren waardoor het verhaal je stevig in zijn greep krijgt, én houdt: het boek moest uit. De manier waarop Gerrard de lezer meeneemt in het verleden van Eleanor is ronduit knap. Verleden en heden wisselen zich moeiteloos af. Deze verteltrant met zijn lange flashbacks, die Gerrard met name hanteert tijdens de gesprekken met Peter, neigt naar een ‘raamvertelling’.
Hoofdpersoon Eleanor is neergezet als een krachtige persoonlijkheid in tegenstelling tot haar labiele halfzusje Merry. Ook schept Gerrard een forse tegenstelling tussen de twee geliefden van Eleanor: de keurige dokter Gil en de kleurige Michael. Het allesomvattende thema is het verleden, de herinneringen. Dat maakt je rijk, vormt je en kan je troost bieden. Aan het eind van je leven neem je afscheid van alles en iedereen om je heen en kun je ook terugkijken op je eigen huis van herinneringen.

De wat te rustige eerste helft en een paar vergezochte wendingen ten spijt, een lekker leesbaar boek.

Leave a Comment

Filed under Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

Doodverf

Heijden, van der, A.F.Th. – Doodverf

* ½       3 votes

In de proloog spuugt Gesù, een verdorven Italiaanse kidnapper van baby’s in de Gouden Driehoek, een venijnige, ontluisterende tirade uit over het even verdorven Nederland… De toon is gezet.
De drie vrienden Albert, Flix en Thjum trekken al hun hele leven met elkaar op. Albert verdient de kost met het smokkelen van brieven, later van jonge kinderen naar Nederland voor zijn opdrachtgever Gesù. Flix is een homoseksuele kunstenaar en streeft bezeten naar de ultieme vorm van hyperrealisme. Het ‘doodsmuseum’ van Pompeii met afgietsels van echte, gestorven mensen, is zijn grote voorbeeld. Hij experimenteert met windsels gedrenkt in gips waarmee hij de proefpersoon volledig bedekt op de neusgaten na. Thjum is acteur, verliefd op Flix en wil wel als proefpersoon dienen voor het morbide kunstenaarsproject. Keer op keer laat hij zich in de windsels wikkelen, speelt een sterfscene en wordt op het allerlaatste moment opengeknipt. Doel is dat Flix van het gestolde gips een afgietsel maakt dat de meest realistische kunst moet verbeelden. Maar hoe ver wil de kunstenaar gaan? En hoe valt de verhaallijn kidnapping van levende en dode waar te passen in het hyperrealisme van Flix?

Doodverf was eerder als verhaal gepubliceerd in zijn romancyclus De tandeloze tijd. Van der Heijden heeft het er uitgelicht en aangevuld. De voorletters van de hoofdpersonen komen niet toevallig overeen met die van de schrijver. Wat beoogt de auteur hiermee? Het antwoord is waarschijnlijk dat Van der Heijden met het verhaal de lezer met wezenlijke, ethische vragen wil confronteren rondom het streven naar ultieme kunstuitingen. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat levens worden opgeofferd ten behoeve van de kunst?
Het verhaal is onderverdeeld in vele hoofdstukken en elk hoofdstuk draagt de naam een persoon in steeds afwisselend perspectief.

Het is een ongelooflijk boek, aanvankelijk wat saai, later met een continue onderhuidse spanning, rauw en heftig, op het laatst afgrijselijk. Het verhaal heeft thrillerachtige aspecten maar is geen thriller, eerder een literaire roman zonder enig romantisch tintje.

Leave a Comment

Filed under Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

Liefdesdood

Boogaard, vande, Oscar – Liefdesdood

* * * ½   3 votes

Vera, dochtertje van Oda en Paul, verdrinkt in het zwembad van de buren Inez en Hans. Oda heeft Vera, zoals ze wel vaker doet, afgezet bij buurvrouw Inez. Ontsteld gaan ze later gedrieën naar het mortuarium in het ziekenhuis waar Vera is gebracht en volslagen in shock verlaat Oda het pand. Een dag later staat ze verslagen en verdrietig voor hun neus met twee koffers.

Zeven jaar later komt Paul – luitenant-kolonel – vanuit Paramaribo terug naar huis, naar Oda van wie hij zielsveel houdt. Hij laat Bakabana, met wie hij samenleefde, en haar dochter Jane achter. Oda weet dat hij het bed met haar deelde. Oda is inwendig woest. Ze vond het alleen zijn prima en moet nu weer rekening houden met haar man. Ze verbant hem naar de oude kamer van Vera. Hun gedrag verandert van liefdevol naar onwaarachtig en Oda trekt zich terug. Lieve, mooie Oda naar anderen maar naar Paul een ijskonijn. Dan breekt er bij Inez en Hans brand uit en vraagt Inez of hun pas aangenomen dochter Daisy (15 jaar en puberstreken) zolang bij hen mag wonen. Met haar komst wordt de sfeer broeierig; zowel Paul als Oda bloeien ook op: er is weer een kind om van te houden maar niet voor lang… Waar begint liefde, hoe sterk is die en houdt dat ooit op?

Een boeiende roman uit 1999 en nog niets aan kracht ingeboet. Van den Boogaard is een begenadigd schrijver. Hij weet sferen te creëren die alles zeggen over wat er zich concreet afspeelt terwijl hij de werkelijke situatie nauwelijks beschrijft. Het hoofdthema is de verwerking van de dood van een kind. “Aan een kind kun je je warmen als aan een prettig haardvuur.” Als het kind er niet meer is, dooft het vuur. Het verhaal gaat ook over de liefde tussen ouders en tussen mensen onderling. Over de onvoorwaardelijke liefde waar langzaam wantrouwen, afstand, voorzichtigheid en boosheid in kan sluipen. Soms door de halfslachtige, meegaande houding van de ander, soms door de stilte, door knagend verlangen. Gaat dan de liefde dood?

Een verhaal van formaat al zijn het maar 172 pagina’s.

Leave a Comment

Filed under Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

Gestrand met een Miljonair

Clare, Jessica – Gestrand met een Miljonair

* * * *   4 votes

Bronte Dawson heeft bij de lokale popzender ‘99.9 Fever’ een prijs gewonnen. Het is een all-in vakantie op de Bahama’s, naar een wat vervallen tropisch resort. Na een turbulente vlucht eindigt ze op een prachtig eiland, waar het onophoudelijk regent. Omdat de prijs voor twee personen is, heeft ze haar collegaatje Sharon meegenomen. Absoluut een vergissing! Sharon klaagt steen en been over het resort, de te kleine kamer en het vreselijke weer. Dan klinkt uit het omroepsysteem de mededeling dat het hotel moet worden geëvacueerd in verband met de naderende orkaan Latonya.  Logan Hawkins, een rijke investeerder, bevindt zich in hetzelfde resort. Niet voor vakantie, maar om het te bekijken. Hij heeft het net als investering aangekocht. Tijdens de toch wel wat chaotische evacuatie van het hote, belanden Bronte en Logan samen in een lift, waarbij prompt de stroom definitief uitvalt. Pas twee dagen later landt een privé helikopter om Logan en natuurlijk Bronte te ontzetten. In die tijd is Logan volledig gevallen voor Bronte en is Bronte verliefd op de ‘bedrijfsleider’ van het hotel. Eenmaal in veiligheid, in de luxe villa van een van Logans vrienden, wordt Bronte duidelijk wie Logan precies is en hoe groot het verschil is tussen haar en de blonde man. Ze vertrekt stante pede, Logan in complete verwarring achterlatend…

Jessica Clare heeft voor ‘Gestrand met een Miljonair’ een leuke stijl gevonden voor een bekend thema: ”de rijke man begeert het eenvoudige meisje”. Met de nodige ups en downs komt het daar uiteindelijk ook van, maar Clare neemt in ieder geval de moeite om ons de hoofdpersonen – misschien wat te summier, maar toch – te leren kennen. Dat is in het Chicklit-genre beslist een pluspunt. Daarnaast neemt ze uitgebreid de tijd ons mee te nemen in de erotische belevenissen van het koppel. U zult verrast staan van de gedetailleerdheid. Bij nader zoeken blijkt dat niet zo gek, Jessica Clare – beslist een bestsellerschrijfster – publiceert onder eigen naam romantische, erotische romans. Onder de naam Jill Myles schrijft ze sexy komische fantasyverhalen en als Jessica Sims leuke sexy bovennatuurlijke romans.

Kortom houdt u van chicklits met vuurwerk, dan wordt u door Clares ‘Miljonairs-serie’, waarvan ‘Gestrand met een Miljonair’ het eerste deel is, uitstekend bediend. De andere vijf delen van de serie zijn: ‘Het meisje en de de miljonair’, ‘In bed met een miljonair’, ‘Er was eens een miljonair’, ‘De romantische miljonair’ en ‘Een nacht met een miljonair’.

Leave a Comment

Filed under Boeken, Chicklits, eBooks, Recensies

De heilige Rita

Wieringa, Tommy – De heilige Rita

* * * *   5 votes

Paul Krüzen woont zijn hele leven met zijn vader in een Saksische spookboerderij in het dorpje Mariënveen aan de Duitse grens. Zijn moeder verliet het gezin voor een Rus die met een sproeivliegtuigje uit de Sovjet-Unie ontsnapte, en in het hart van de Koude Oorlog neerstortte in het maisveld achter de boerderij. Het dorpje is inmiddels sterk veranderd. Chinezen, Russen, Polen en Roemenen zijn vertrouwde verschijningen geworden. Maar de veranderingen gaan door en voor Paul, die zijn oude vader verzorgt, wordt de wereld steeds kleiner en vinden er gebeurtenissen plaats die hij niet meer kan hanteren.

Een, zoveelste, opmerkelijk boek van Tommy Wieringa. Door wonderschoon taalgebruik en heldere schrijfstijl weet hij de lezer te ontroeren en hem mee te slepen in de groteske, sneue levens van mensen in het grensplaatsje Mariënveen. Met uiterste precisie beschrijft hij alles en iedereen: sferen, het zoeven van de bijl, de veranderende lucht, geuren en kleuren van de omgeving, de stem van Hedwiges, de muziek, een vogel, de Rus Anton Rubin en de gebeurtenissen. Interpretaties en conclusies laat hij over aan de lezer. Soms zacht, dan weer hard en meedogenloos passeren situaties. De toon van het verhaal start neutraal, wordt allengs klaaglijker, vermoeider en eindigt desolaat. Veel thema’s komen voorbij maar het is vooral een boek over schurende eenzaamheid.
Ik heb tijdens het lezen in het boek gewoond. In de kantlijn heb ik alles gezien, meegemaakt en – denkelijk –begrepen. De ontreddering verdween pas toen ik verhuisde.
Tip: lees eerst de biografie van Wieringa als deze je nog niet bekend is en lees in elk geval dit bijzondere boek.

Leave a Comment

Filed under Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

De acht bergen

Cognetti, Paolo – De acht bergen

* * * ½   7 votes

Pietro woont met zijn ouders in Milaan. Zijn norse, eenzelvige vader is chemicus en vindt zijn baan een bezoeking. Zijn moeder is onderwijzeres, sociaal, houdt van mensen, helpt waar zij kan en heeft een groot, liefdevol hart. De ouders hebben één gezamenlijke passie: de liefde voor de bergen. Hun ontmoeting en hun huwelijk vonden daar plaats. Pietro is een stille jongen, heeft geen vriendjes en zit het liefst te lezen. De band met zijn moeder is goed, in het contact met zijn overheersende vader is hij voorzichtig. Om aan het drukke stadsleven te ontsnappen, huren zij een vakantiehuisje in Grana, in de bergen in Val d’Aosta en brengen daar hun zomers door. Pietro, 11 jaar, ontmoet daar de even oude Bruno, een bergjongen, die koeien hoedt en kaas leert maken. Hij komt uit een ander milieu, gaat niet naar school en de ouders houden zich nauwelijks met hun kinderen bezig. Beide jongens worden goede vrienden. Hoe ontwikkelt zich die vriendschap, vindt iedereen het geluk en wat is de rol van bergen?

Een boek dat leest als een sprookje. De twee jongens die de grillige beek en zijn oorsprong verkennen, dwalen door verlaten huizen. De tochten in de bergen almaar hoger voorbij de groene alpenweiden, de begroeiing tot aan de kale top. Het huis tegen de bergwand dat de beide vrienden bouwen, hun zoektocht naar zichzelf en de jammerlijke afloop.
Het boek bestaat uit drie delen en Pietro is de verteller; de structuur en de onderlinge verbanden zijn duidelijk. Dat kost de lezer dus geen energie, handig. Je kunt je geheel wijden aan de inhoud: het verhaal, de ontwikkeling van de karakters en de natuurbeschrijvingen. De schrijfstijl is puntgaaf, raak en daardoor gemakkelijk leesbaar. Als een schilder gaat Cognetti te werk: je waant je in de natuur, ruikt de heldere lucht, stapt voorzichtig op de gletsjer en roetsjt met grote stappen naar beneden. Het boek gaat over vriendschap en zoeken naar geluk. Daarbij spelen de bergen met hun verschillende hoogtelijnen, de stroming van het water en de gletsjers een grote rol.

Paolo Cognetti (Milaan, 1978) is een Italiaanse schrijver en documentairemaker. Met ‘De acht bergen’ brak hij definitief door in Italië. De rechten van het boek werden nog voor verschijnen aan meer dan dertig landen verkocht. Het boek werd met meerdere prijzen bekroond.

Leave a Comment

Filed under Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies