Amethist

Delaney, Frank – Amethist

Terwijl architect Nicolaas Newman in het buitenland is wordt zijn vriendin Madeleine op vreselijke wijze vermoord. Totaal ontredderd keert hij terug naar Londen om te ontdekken dat hij voor de politie de meest voor de hand liggende verdachte is. Twee jaar later, nog steeds niet de oude, ontmoet hij in Zug, Zwitserland, een excentriek echtpaar dat hem foto’s toont van hun huis. Op een van de foto’s ziet hij een klein beeldje van Amethist, het enige object dat werd gestolen bij de moord op Madeleine.

Vanaf dat moment wordt Nicolaas’ leven bedreigd. In zijn shampoofles blijkt een bijtend zuur te zitten, zijn bankrekening wordt leeggehaald, iemand overgiet hem met kerosine en steekt hem in brand. Terwijl hij nog op de intensive care ligt, bezoekt Lucas Waterman hem, de mentor van Madeleine. In de vorm van oude documenten leest Nicolaas van een verzwegen experiment van de nazi’s, waarvan Madeleine een van de slachtoffers was…

‘Amethist’ wordt op de omslag als thriller aangeprezen, maar dat dekt, naar mijn mening, slechts een heel klein deel van de lading. Jazeker, het is een spannend verhaal, waarbij een aantal plotwisselingen ons als lezers op het verkeerde been kunnen zetten, maar het bijzondere van de roman is dat het om een echt gebeurd nazi- experiment gaat. Delaney ziet kans om het hele, mensonterende project in zijn verhaal – dat in de jaren negentig speelt – te vertellen. Dat alles doet hij in een kalme, serieuze verteltrant, waardoor de spanning gaandeweg het verhaal knap wordt opgebouwd.

‘Schloss Martha’, waar het geheime ‘Familie Anstalt’ plaatsvond, is door de geallieerde troepen volledig vernietigd. Alleen twee uitkijktorens zijn van het complex bewaard gebleven en natuurlijk is daar het werk van Frank Delaney, ‘Amethist’; een spannende thriller over een mensonterend experiment. Een boek dat je lang zal bijblijven.

Geef een reactie

Filed under Boeken, eBooks, Fiction, Non-fiction, Recensies, Thrillers

Klein klein kleutertje

Arlidge, M.J. – Klein klein kleutertje

Helen Grace, rechercheur in Southampton, rijdt op haar motor en vindt ’s morgens vroeg een dodelijk getroffen vrouw midden op de weg. Dit is het begin van een reeks gewelddadige, raadselachtige moorden die in een tijdsbestek van zo’n 28 uur worden gepleegd. Waarom moet een zorgzame moeder dood, een apotheker, een docent? Helen gaat er zoals gewoonlijk vol in wat haar nu toch enige moeite kost. Ze heeft een veeleisende baan en was maanden geleden onterecht beschuldigd door collega brigadier Joanne Sanderson met haar team, gearresteerd voor moord, gevangengezet en na onderzoek in ere hersteld. Er spelen dus nogal wat onderliggende gevoeligheden binnen het korps. Daarnaast wil iedereen als één man de moordenaar vinden en vrij snel komt een jongeman Jason Swift in zicht. Een bekende van de politie, dronken van macht, narcistisch, gek op chaos, angst en ellende. Hij wordt gesignaleerd met een meisje en de klopjacht op hen racet vergeefs van de ene plaats delict naar de andere totdat Helen haar denkfout opmerkt. Zal dit echter leiden tot de aanhouding van de moordenaar?

Een spannende thriller van 350 pagina’s waarin een wel erg lange stoet van personen de revue passeert. Arlidge omschrijft en karakteriseert zoals gewoonlijk praktisch elke persoon waardoor de lezer een goed zicht krijgt op bijv. de gevoeligheden binnen het team die hun invloed doen gelden, de ‘chemie’ tussen Jason Swift en zijn vriendin. Je krijgt als lezer begrip voor de nietsontziende, opdringerige journalist Emilia Garanita en zelfs voor de moordenaar. Behalve dat het verwijst naar een kinderliedje laat de titel zich moeilijk verklaren. Wel duikt plots op het einde in een laatste gruwelijke scene het rijmpje “iene miene mutte” op – de titel van een eerder verschenen boek. Veel actie, geschreven vanuit verschillende perspectieven en bijna van minuut tot minuut te volgen.
Prima boek, een lekker hapje voor het weekend of in de vakantie.

Geef een reactie

Filed under Uncategorized

Deep Storm

Child, Lincoln – Deep Storm

Op het booreiland Storm King gebouwd op de meest Noordelijke uitloper van het Brent olieveld, in de straat Denemarken, een kleine honderd kilometer uit de Groenlandse kust,  gebeuren tijdens het controleren en schoonmaken van de boorputten plots vreemde dingen. Maar niets van dit alles haalt de wereldpers, de Amerikaanse autoriteiten staan op geheimhouding. 

Twintig maanden later vliegt Peter Crane, moe en gedesoriënteerd de halve wereld over om zich met spoed te melden bij AmShale, de eigenaar van het platform. Toch is er iets vreemd aan het geheel, de helikopterpiloot die Crane naar het booreiland vliegt draagt een marine-uniform en is gewapend. Na een eindeloos intakegesprek op de Storm King, wordt van Crane verwacht dat hij diverse geheimhoudingspapieren getekend, voordat hij Howard Asher via een beeldverbinding te spreken krijgt. Asher is hoofd van de wetenschappers van de Nationale Oceaan Dienst. Hij kan Crane niet persoonlijk te woord staan omdat hij diep op de oceaanbodem werkt in Deep Storm. Daarheen is Peter Crane opweg, om mee te werken aan opgraving van ‘de grootste ontdekking aller tijden”. Maar is het inderdaad de grootste archeologische vondst ooit, of de angstaanjagendste? Nu de opgravingen in volle gang zijn, doen zich mysterieuze ziekte gevallen voor. Oud marinier en medische specialist Crane wordt naar het diepzee station gebracht om de medische klachten te onderzoeken. Als Crane eenmaal is ingewerkt merkt hij dat er veel meer speelt dan iedereen verwacht. Hoe dieper hij graaft, hoe vreemder -en alarmerender- de waarheid blijkt te zijn.

‘Deep Storm’ is een buitengewoon spannend verhaal. Wat begint als de zogenaamde vondst van Atlantis, verwordt al snel een verhaal van competitie tussen wetenschappers en geheime diensten. Wanneer dan ook ideële groepen wanhopig grijpen naar het middel van sabotage en Howard Asher wordt vermoord, is alle rede in Deep Storm verdwenen. Crane’s waarschuwingen worden in de wind geslagen, een wereld catastrofe dreigt en voor veel leden van de Deep Storm bemanning is het dan te laat. Ze overleven het project niet… ‘Deep Storm’ van Lincoln Child, een boek met alle elementen van avontuur en spanning. Zeer aanbevolen. 

Geef een reactie

Filed under Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

Orkaan in Irma

Delwig, Herman – Orkaan in Irma

In januari 2014 werd het leven van Herman en zijn vrouw Irma ondersteboven gehaald. Het is de start van een onvoorziene lange achtbaan, die naar beneden stort, langzaam opklimt uit het dal om later opnieuw te duikelen en dat vier lange jaren lang. Daarna de dood, de dader kanker. Slachtoffer is Irma, 56 jaar. Over blijven man Herman en hun drie zonen. Hij heeft zich leeggeschreven, deels, want met schrijven alleen red je het niet. Praten en delen zijn onvermijdelijke voorwaarden voor verwerking.

Het boek is een monument voor en over Irma. Die prachtige, grappige vrouw met dat parmantige neusje. Die goede moeder, dat zorgende type dat altijd van ieder de verjaardag wist, de juiste cadeautjes kocht, die leuke juf. Maar ook wier glas altijd half leeg was, die keek naar wat er niet was én ze was een vurige niet-aflatende vechter die de strijd aanging met Het Beest in haar lijf.
Het boek is er ook voor de lezer. Iedereen kent situaties van verlies, dreigend verlies met de daarmee gepaard gaande angst, hoop, onrust, desillusie en onpeilbaar verdriet. Delwig gaat bewonderenswaardig ver in zijn beschrijving over wat hem bezighoudt. Het is een eerlijk verhaal, compleet, een verhaal van herkenning. Het biedt “een steuntje in de rug”, troost, inzicht en kracht.

Het verhaal beslaat 92 pagina’s en heeft 14 hoofdstukken, vaak uitgebreid met een ‘anekdote’ en een ‘zielswijze’. Daarmee geeft Delwig nadrukkelijk voorrang aan gevoelens boven gedachten: “Gedachten zijn maakbaar, emoties zijn er om te doorleven en je ziel te louteren”.
De schrijfstijl is direct, Delwig windt er geen doekjes om en benoemt helder gebeurtenissen en gevoelens. De hoofdstuktitels zijn raak en beeldend zoals: Vertrek Gate 9, Wrede wachtkamers, Ik weet precies wat je bedoelt, Pompen en zuchten, Schaakmat. Hij gebruikt treffende metaforen en weeft e-mailberichten uit de familie-app door de tekst heen; een duidelijke meerwaarde. Het boek eindigt met een tekst over loutering en kracht te midden van de kolkende, ruige golven in Zuid-Afrika waarin Delwig Irma aanroept:” Irma, zie je wel dat ik me staande kan houden!” Deze schreeuw zegt alles over de jarenlange strijd van ziekenhuizen in en uit, pompen, slangen, klysma’s, echo’s, chemo’s, bestralingen, biopten, geklooi met apparatuur, obstructies, artsen, ongeloof, frustraties. U leest het allemaal.

1 reactie

Filed under Boeken, eBooks, Non-fiction, Recensies

Het meisje op de rots

Riley, Lucinda

Beeldhouwer Grania Ryan vertrekt gedesillusioneerd uit New York, weg van haar vriend Matt en vol verdriet over haar miskraam, terug naar haar roots in Ierland waar haar familie woont. Ze ontmoet het meisje Aurora dat woont in Dunworley House op de top van de klif achter Grania’s ouderlijk huis. Aurora is acht, is een gracieuze verschijning en dol op dansen. Ze heeft een opmerkelijk volwassen kijk op het leven. Grania en Aurora kunnen prima met elkaar opschieten en hun families blijken onlosmakelijk met elkaar verweven vanuit een ver verleden. Kathleen, Grania’s moeder, licht een flinke tip van de sluier op als ze hoort dat haar dochter in Dunworley House de zorg voor Aurora op zich neemt omdat de vader geruime tijd naar het buitenland moet. Zij vreest een l’histoire-se-répète-periode met alle gevolgen van dien. Aurora, een kind met veel daadkracht en een sterke eigen wil, maakt het Grania niet gemakkelijk en brengt haar in soms hopeloze, onverkwikkelijke situaties. Bovendien voelt zij zich onzeker en heen en weer geslingerd tussen haar gevoelens voor Aurora’s vader Alexander en Matt. De liefde van Grania én van haar familie voor meisje Aurora blijft intens en beschermend. Hoe ziet de toekomst er voor Grania en Aurora uit?

Een typisch Riley-boek wat betreft structuur en personages. Het verhaal speelt zich afwisselend af in heden en verleden. Riley gebruikt hiervoor onder andere de door haar vaak beproefde manier van het kistje op zolder met daarin het verleden opgeborgen. De karakters van hoofdpersonen Grania, Aurora, Matt, Alexander en Kathleen zijn uitstekend beschreven. Het verhaal moet even op gang komen en daarna leg je het boek niet meer weg. Riley kruipt onder de huid van de personen waardoor je niet anders kunt dan meeleven met de wanhoop van Grania, de uitbundigheid en de kracht van Aurora en al die andere gevoelens als trouw, warmte en bovenal de liefde. Romantiek ten top. Minder vond ik de cursief gedrukte teksten met bespiegelingen van Aurora: te stroperig, overdreven zoetsappig, wat zeurderig, eigengereid. En dat meteen op de eerste pagina: een valse start… 
Blijft staan: een boek zeer geschikt voor chicklit-lezers!

Geef een reactie

Filed under Boeken, Chicklits, eBooks, Fiction, Recensies

Code Vuurstorm

DeMille, Nelson – Code Vuurstorm

Kate Matfield, de vrouw van rechercheur John Corey heeft een B&B geboekt voor het weekend. Niet echt iets waarvoor Corey warmloopt, maar Kate kan heel overtuigend zijn. Op weg naar zijn auto komt John zijn collega en vriend Harry Muller tegen die een weekendklus heeft: het observeren van de ‘Custer Hill Club’. Op de club komen oude vrienden relaxen, maar wisselen ook van gedachten over een vergeldingsplan voor 9/11. Dat plan bestaat al onder de naam ‘Vuurstorm’, maar hoe kunnen ze de VS-regering zover brengen om het plan in werking te zetten? 

Dan komt het bericht binnen dat Harry Muller wordt vermist. Zijn lichaam wordt  gevonden in de bossen juist buiten het terrein van de club. Al snel wordt het Kate, FBI-agent, en John duidelijk dat er veel meer speelt dan de moord, maar ze worden tegengewerkt door hooggeplaatste personen in en rond het Witte Huis of de regering. Een angstaanjagend complot ontrolt zich. Kunnen Corey en Mayfield een wereldwijde nucleaire catastrofe voorkomen?

‘Code Vuurstorm’ van Nelson DeMille is absoluut een pageturner, een thriller in de trant van de Ludlum-romans. Dit gezegd hebbende moet ik bekennen dat het plot al vrij snel duidelijk wordt en voor mij als Europese lezer een beetje een ‘ver van mijn bedshow’ is. Het elkaar tegenwerken van geheime diensten op zo’n niveau spreekt ons eigenlijk niet zo aan. Ook kennen we hier niet zo de ultrarechtse, tot de tanden bewapende groepen of reactionaire miljonairs die denken met geweld de wereld te kunnen ‘verbeteren’. Maar wie dit voor lief neemt of er niet zo mee zit, vindt in ‘Code Vuurstorm’ een boek vol actie en door de goed uitgewerkte karakters van vooral Corey en Matfield een onverwachte humoristische ondertoon binnen al die spanning. ‘Code Vuurstorm’ van Nelson DeMille, een prima boek om mee te nemen op vakantie.

Geef een reactie

Filed under Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers