Inzenden

Dit is de kern van het eBookOverleaf-idee. Hebt u zelf een eBook of gedrukt boek gelezen, schrijf dan een recensie naar EbookOverleaf. U kunt hiervoor de onderstaande “Reply’ gebruiken. Ook heel korte beschrijvingen stellen we zeer op prijs voor in de rubriek “Kort”. Vindt u het allemaal maar ongemakkelijk, dan kunt u ook een e-mail sturen naar info@ebookoverleaf.com en het tekstbestand als bijlage bijvoegen.

Zo werkt dit het beste:

Schrijf uw recensie gewoon in uw tekstverwerker. Sla het bestand op als TXT-bestand. Kopieer nu de tekst met “copy” en “paste” het bestand in Reply. Vergeet niet de titel van het boek, de naam van de schrijver en de uitgeverij te noemen. Sluit af met uw naam of alter ego…

One Response to Inzenden

  1. Monique van Roosmalen – Dankbare kinderen huilen niet
    Grandioos beeld van een kindertehuis in de jaren vijftig en zestig

    Mieke kan niet goed meekomen op school doordat ze slecht ziet. Haar ouders weten niets beters dan haar op zevenjarige leeftijd naar een internaat voor blinde en slechtziende kinderen te sturen. Dit instituut wordt geleid door nonnen, die over het algemeen weinig benul hebben van het omgaan met kinderen, laat staan pedagogisch en psychologisch inzicht hebben. Sommigen van hen bedoelen het goed, andere doen onverschillig hun werk met als enig streven dat er „rust en orde” in het instituut heerst.
    Door de sfeer in het internaat, de conservatief-rooms-katholieke omgeving en het gebrek aan liefdevol sociaal contact ontwikkelt Mieke een hoogst beperkt wereldbeeld. Ze voelt zich steeds ellendiger en denkt dat het haar straf is dat ze zo moet leven. Van haar ouders krijgt zij weinig steun. Uiteindelijk – zij is dan al volop in de puberteit – wil zij een einde aan haar leven maken.

    Het boek is zonder meer aangrijpend. Het geeft een schrijnend beeld van hoe het op een internaat kon toegaan in de jaren vijftig en zestig. Alleen de titel al geeft de sfeer zo prachtig weer. Het verhaal is consequent vanuit het gezichtspunt van het opgroeiende meisje geschreven. Haar ontwikkeling wordt mooi gevolgd: haar taalgebruik verandert met het ouder worden, evenals haar gedachtegang, die, ondanks het contact met een progressiever geestelijke, steeds depressiever wordt.
    Toch is dit niet een „zwaar” boek. Het is met veel vaart en humor geschreven; de blik vanuit kinderogen is verfrissend.

    Kortom, een knap boek, dat zeer de moeite waard is!

Geef een reactie