Category Archives: Literatuur

Doodverf

Heijden, van der, A.F.Th. – Doodverf

* *       8 votes

In de proloog spuugt Gesù, een verdorven Italiaanse kidnapper van baby’s in de Gouden Driehoek, een venijnige, ontluisterende tirade uit over het even verdorven Nederland… De toon is gezet.
De drie vrienden Albert, Flix en Thjum trekken al hun hele leven met elkaar op. Albert verdient de kost met het smokkelen van brieven, later van jonge kinderen naar Nederland voor zijn opdrachtgever Gesù. Flix is een homoseksuele kunstenaar en streeft bezeten naar de ultieme vorm van hyperrealisme. Het ‘doodsmuseum’ van Pompeii met afgietsels van echte, gestorven mensen, is zijn grote voorbeeld. Hij experimenteert met windsels gedrenkt in gips waarmee hij de proefpersoon volledig bedekt op de neusgaten na. Thjum is acteur, verliefd op Flix en wil wel als proefpersoon dienen voor het morbide kunstenaarsproject. Keer op keer laat hij zich in de windsels wikkelen, speelt een sterfscene en wordt op het allerlaatste moment opengeknipt. Doel is dat Flix van het gestolde gips een afgietsel maakt dat de meest realistische kunst moet verbeelden. Maar hoe ver wil de kunstenaar gaan? En hoe valt de verhaallijn kidnapping van levende en dode waar te passen in het hyperrealisme van Flix?

Doodverf was eerder als verhaal gepubliceerd in zijn romancyclus De tandeloze tijd. Van der Heijden heeft het er uitgelicht en aangevuld. De voorletters van de hoofdpersonen komen niet toevallig overeen met die van de schrijver. Wat beoogt de auteur hiermee? Het antwoord is waarschijnlijk dat Van der Heijden met het verhaal de lezer met wezenlijke, ethische vragen wil confronteren rondom het streven naar ultieme kunstuitingen. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat levens worden opgeofferd ten behoeve van de kunst?
Het verhaal is onderverdeeld in vele hoofdstukken en elk hoofdstuk draagt de naam een persoon in steeds afwisselend perspectief.

Het is een ongelooflijk boek, aanvankelijk wat saai, later met een continue onderhuidse spanning, rauw en heftig, op het laatst afgrijselijk. Het verhaal heeft thrillerachtige aspecten maar is geen thriller, eerder een literaire roman zonder enig romantisch tintje.

Leave a Comment

Filed under Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

De greppel

Koch, Herman – De greppel

* ½       14 votes

Robert Walter is burgemeester van Amsterdam, getrouwd met “laten we haar Sylvia noemen” en ze hebben een dochter “Diana”. Hij OmslagDeGreppelgeeft ze schuilnamen omdat hun echte namen het land van herkomst zouden verraden en het mensen voer geeft om allerlei vooroordelen rond te strooien. Overigens barst hij zelf van de vooroordelen. Als hij op een nieuwjaarsreceptie zijn vrouw lachend haar hoofd in haar nek ziet gooien, vreest hij het ergste. Zou zij een verhouding hebben met die irritante minkukel wethouder Maarten? Zijn wantrouwen groeit gestaag als hij haar gangen minutieus nagaat. Een tijd later kondigt zijn 94-jarige vader aan samen met zijn vrouw uit het leven te willen stappen. Hun zoon vallen ze dan niet lastig met hun aftakeling en hun leven vinden ze af. Tot overmaat van ramp komt er een journaliste langs die iets fataals wil onthullen.
Hoe gaat burgemeester Robert om met deze problemen? Heeft zijn vrouw een affaire, plegen zijn ouders zelfeuthanasie en wat onthult de journaliste?

Wat een verschrikkelijk irritante man is die Robert, barstensvol racistische vooroordelen over criminaliteit, luiheid, armoede, onbetrouwbaarheid en zekerheden en eigen meningen die natuurlijk volgens hem de juiste zijn. En hij komt ermee weg. Maar Koch ontwricht tevens langzaam maar zeker Roberts leven. De problemen worden almaar meer, Robert graaft zich in, de spanning in het boek stijgt. Echter continu weet Koch je als lezer te verrassen totdat het verhaal als het ware oplost, vervaagt en Robert toch iets is veranderd richting minder zekerheden en vooroordelen.
Het is Koch eigen om allerlei misstanden in de samenleving de revue te laten passeren: windmolens, vuurwapendiscussie, discussie over euthanasie, gebrek aan charisma van Hollande enzovoort. Daardoor is het boek wel érg vol. Aan het eind heb je het gevoel dat er een tsunami over je heen getrokken is.

Foto KochGoed boek, met iets minder wordt het beter.

Leave a Comment

Filed under Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies, Uncategorized

Het Rosie Project

Simsion, Graeme – Het Rosie Project

* * *     19 votes

De bovenmatig slimme autist Don Tillman is professor in de genetica en geeft les aan een universiteit  in  Amerika. Hij kookt graag en beoefent oosterse vechtsporten. Hij heeft twee vrienden: Gene, die hij alOmslagHetRosieProject heel lang kent en Claudia, zijn vrouw. Naast zijn baan giet hij om antwoord te krijgen op zijn vragen en verlangens, alles in projecten. Don zoekt een vrouw via het Echtgenote-project. Hij ontwikkelt een zestien pagina’s tellende vragenlijst die hem een paar honderd respondenten oplevert, met echter tot zijn grote verbazing een uiteindelijke score van nul. Gene stuurt dan Rosie naar Don, die  met haar gaat dineren, wat hem het Jas-project oplevert. Rosie blijkt op zoek te zijn naar haar echte vader. Don probeert haar te helpen via het Vader-project en beiden komen terecht in het Coctail-project. Zal het Don lukken om de vader van Rosie op te sporen? En hoe loopt het Echtgenote-project af, loopt dat wel af?

Een hilarische, innemende roman, ook ontroerend waarbij je als lezer meteen sympathie voelt voor hoofdpersoon Don, die door Simsion levensecht wordt beschreven. De auteur weet veel eigenaardige en onmogelijke kanten van autisme aanvaardbaar te maken door deze deels om te denken, deels deze door Don aan en / of in te passen in het ‘normale’ systeem, wat dat dan ook wezen moge. Het verhaal kent 34 hoofdstukken en wordt chronologisch verteld vanuit de hoofdpersoon zelf. Simsion schrijft in een gemakkelijke, toegankelijke stijl. Hij laat zien dat een figuur als Don leerbaar is door te graven in zichzelf en door de wil zich uiterlijk aan te passen aan de wereld om hem heen. Maar ja, in deze mate is dat mijns inziens alleen mogelijk omdat hij een hoogopgeleide, zeer begaafde intellectueel is…

GraemeSimsionEen verrukkelijk verhaal, door NRC gevangen in “nerdy, lief en grappig”. En zo is het.

 

Leave a Comment

Filed under Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

Overspel

De Rosnay, Tatiana – Overspel

* * * ½   15 votes

Hélène is 50 en getrouwd met uitgever Henri; samen hebben ze twee kinderen. Ze leidt een rustig, geruisloos en vooral dienstbaar leven, is knap, straalt rust en gelijkmatigheid uit en is vaak een bakenOmslagOverspel voor haar vriendinnen.
Er komt echter een flinke barst in haar leven als ze bij een bezoek aan een vriendin met een man naar zijn huis gaat en onstuimige seks heeft waarbij hij blijkt te zijn overleden. Ze ontvlucht het huis. Een inspecteur van politie ontbiedt haar op het bureau. Hélène hangt een heel verhaal op dat door iedereen wordt geslikt. Haar onkreukbaarheid redt haar en ze denkt rustig door te kunnen gaan met haar leven. Maar dat lukt niet. Het verhaal ontrolt zich dan verder met de opvoering van een aantal bedenkelijke figuren met wie ze op haar manier korte metten maakt. Ze wordt geconfronteerd met onvermoede eigenschappen die ze verafschuwt en die haar onzeker en wanhopig maken maar uiteindelijk haar ‘redding’ blijken te zijn?

De Rosnay schreef het boek in 2004, tien jaar later volgt de Nederlandse vertaling. Het is gemakkelijk te lezen in een vlotte schrijfstijl en het beslaat een aantal maanden. Het verhaal zit – net als onkreukbare Hélène in haar milieu – in een keurig jasje: de 146 pagina’s zijn opgedragen aan maar liefst vijf personen; het thema is vervat in een uitspraak van Charles Bodelaire en het verhaal start met een forse spanningoproepende proloog. Het is echter een flinterdun verhaal, heeft weinig diepgang. Niets is echt goed uitgewerkt en er zitten een aantal ongerijmdheden in die mij fronsende wenkbrauwen bezorgden.
Tatiana_de_Rosnay-300x250De Rosnay schreef betere boeken; gelukkig scheef zij ‘Haar naam was Sara’ jaren later. ‘Overspel’ was denkelijk een vingeroefening. En een niet onaardige want ondanks mijn kritiek is het ook een spannend, onderhoudend boek! Als u er eenmaal in begint, leest u het zonder pauzes in een vloek en een zucht uit.

Leave a Comment

Filed under Boeken, eBooks, Literatuur, Thrillers

De een zijn dood

Bernlef – De een zijn dood

* * ½     17 votes

Bernlef is een pseudoniem voor Hendrik Jan Marsman. Hij Schreef een indrukwekkend oeuvre getuige bijgaande foto: bundels poëzie, biografieën, romans, essays Omslag De eenZijnDooden Vertalingen.

“De een zijn dood” is een gemakkelijk te lezen roman, niet spectaculair spannend, wel onderhoudend. Je fietst er zo doorheen. Wim Terlinde, een ex-rechercheur, en Henk Takema speuren erfgenamen op van overledenen die een erfenis nalaten.
Terlinde gaat op zoek naar Francien Vos, enig nog levend familielid van de overleden uitgever Roderick Vos. Hij stuit op Sofie de Winter, die via Roderick Vos een boek heeft gepubliceerd. Francien blijkt psychotisch en Terlinde eigent zich samen met Sofie het geld van de erfenis toe. Dan ontmoeten echter de twee vrouwen elkaar. De roman eindigt dramatisch en schokkend.

Thema’s als incest, seksueel misbruik en intimidatie en de gevolgen ervan worden in het verhaal beschreven. Slachtoffers zijn voor hun leven lang getekend, worstelen zich door hun bestaan. Het boek is enerzijds filmisch beschreven met veel oog voor details. Anderzijds kan dat ook afleiden van het werkelijke verhaal en wellicht vindt de haastige lezer dat maar niks. Zijn schrijfstijl is zonder opsmuk. Tja, meer valt er niet over te vertellen. Het is niet zijn beste roman maar ik vind het wel een prettig leesbaar boek. Knap dat Bernlef nooit bang was alle soorten stijlen en varianten in genres uit te proberen. Probeert u dit boek ook eens uit.

Bernlef

 

Leave a Comment

Filed under Boeken, eBooks, Literatuur

Het geheim

Enquist, Anna – Het geheim

* * * ½   16 votes

Anna Enquists (Christa Widlund-Broer) tweede roman “Het geheim” is veel bekender dan haar eerste boek “Het meesterstuk”. Het boek is dan ook internationaal verkrijgbaar.

Als muzikant, dichter en psychiater, gebruikte Enquist vaardigheden van elk van haar beroepen in het schrijven van deze roman – het verhaal van Wanda Wiericke – een uitzonderlijke pianiste, bestemd voor levenslang muzikaal succes. “Het geheim” laat zich lezen als een muzikale compositie. We zwerven vrijelijk rond door de fasen van Wanda’s  leven, maar op een of andere manier is het verhaal steeds samenhangend. Enquists  zinnen zijn muzikaal lang, onderbroken door korte, grimmige statements.  Layout 1

Wanda’s toewijding aan de piano weerspiegelt haar wanhopige behoefte om te ontsnappen aan de werkelijkheid van haar leven en de ruwe emoties die daarmee gepaard gingen. We zien haar opgroeien  van jong meisje tot oudere vrouw. Daarbij wordt ze emotioneel steeds vlakker, terwijl haar muzikale vaardigheid opbloeit. In heel haar leven heeft ze grote en kleine liefdes, ze treedt zelfs in het huwelijk, maar uiteindelijk verkiest ze toch de afzondering in haar muziek.

Het is verrassend dat een psychoanalyticus een karakter schept dat zo sociaal disfunctioneel is. Maar Enquist laat na ons als lezer inzicht te geven in Wanda’s psyche. Ze biedt ons weinig  gesproken dialogen of gedachten. Hoewel het verhaal Wanda’s hele leven omvat, biedt Enquists karakter weinig bewijs van rijping. Wij verwachten – nee, hopen zelfs – dat Wanda breekt, dat zij zich overgeeft aan de gevoelens en herinneringen uit haar geteisterde  leven. Maar dat gebeurt nooit. Zelfs nadat Wanda het geheim leert kennen, waardoor ze het piano spelen direct opgeeft, is het resultaat voor ons lezers alleen maar “de bevrijding om te kunnen reflecteren, om boeken te kunnen lezen en brieven te schrijven”. Dichterbij laat Enquist ons niet komen als het gaat om Wanda’s teruggetrokken ziel.

Er zijn genoeg gemakkelijke antwoorden in de hedendaagse literatuur, maar in “Het geheim” missen we er nogal wat. Het enige echte geheim wat we leren kennen, is dat Enquist laat zien een lyrische verhaal te kunnen schrijven met wat mij betreft té platte karakters.

Anna Enquist

Leave a Comment

Filed under Boeken, eBooks, Literatuur, Literatuur, Recensies