Author Archives: Raphaël

De schuldigen

Baldacci, David – De schuldigen

* * * *   2 votes

Will Robie is een moordmachine, naar eigen zeggen een “tactisch wapen”. Hij werkt evenals zijn maatje Jessica Reel voor de CIA en OmslagDeSchuldigenmaakt iedereen die een gevaar vormt voor de burgers van de VS laten we zeggen onschadelijk. Tot hij op een missie niet meer in staat is de trekker over te halen. Robie zit compleet op slot. De enige remedie is de voor hem meest onaangename: de confrontatie aangaan met zijn verleden. Daarnaast hoort hij met stijgende verbazing dat zijn vader – een rechter en geen vriend van hem – een moord heeft gepleegd. Robie keert terug naar zijn roots, het stadje Cantrell in Mississippi. Daar gebeurt van alles en niets is wat het lijkt wat ook voor de bewoners geldt. Zijn vader wil hem niet zien, is opnieuw getrouwd met een bloedmooie vrouw en Will heeft er een broertje van 2 bij. Pa woont in een gigantisch huis waar vroeger zijn hartsvriendin en haar familie woonde. Oh ja, en er vinden met regelmaat ongekend wrede moorden en andere ongure duistere zaakjes plaats. Lukt het Robie in het reine te komen met zijn verleden? Wat moeten zoveel moorden in zo’n klein stadje? Kortom wat is daar aan de hand?

Een prima thriller van 400 pagina’s. De eerste honderd pagina’s is het worstelen door namen heen, situaties, achtergrondinformatie, verbanden die verteld worden deels via flashbacks, deels door gesprekken. Daarna krijgt het verhaal vaart en wordt de spanning opgebouwd. Het valt niet mee de schuldigen te ontmaskeren. Meermalen werd ik op het verkeerde been gezet. De karakters van vader en zoon Robie, Reel en Victoria, zijn goed uitgewerkt. Baldacci heeft een grote fantasie die hij met verve inzet. Complotten, trucs, levensgevaarlijke beslissingen, gruwelijke daden, beerputten in alle soorten en maten, alles komt voorbij. Het is wel erg veel van het slechte maar er is ook veel goeds, wat humor, snufjes genegenheid en bovenal een David Baldacciongelooflijk waanzinnige plot.

Of de rust terugkeert? Er is maar één manier om er achter te komen…

Leave a Comment

Filed under Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

Dans met mij

Moyes, Jojo – Dans met mij

* * * ½   2 votes

Sarah, tien jaar, groeit in Engeland op bij haar grand père Henri Lachapelle, die haar met strakke hand lesgeeft in het dresseren van haarOmslag DansMetMij paard Boo. Zijn grootste wens is zijn zeer getalenteerde kleinkind gereed te maken voor een plaatsje in le Cadre Noir: de prestigieuze Franse rijschool, waar hij vroeger ook deel van uitmaakte. Echter grand père wordt ziek, belandt in het ziekenhuis en de afstandelijke Sarah staat er alleen voor. Ze steelt, drukt een pinpas achterover, spijbelt van school en komt terecht bij een aantal pleeggezinnen en bij een advocate Natasja. Zij ligt in scheiding met Mac, die zich ontpopt als een lieve, toegewijde, zorgzame man richting Sarah, wat bij Natasja aardig wat afgunst opwekt. Na ettelijke onverkwikkelijke situaties gaat de radeloze maar vastberaden Sarah met Boo haar droom achterna.

Een geweldig boek, dat het niveau van “Voor jou” evenaart. Moyes schetst uitgebreid de karakters en drijfveren van de hoofdpersonen en plaatst het kind Sarah tussen goed- en slechtwillende volwassenen door wie ze figuurlijke en letterlijk zowat vermorzeld wordt. Als je weinig liefde hebt gekend, word je gereserveerd, wantrouwig. Bij Sarah voelde het gebrek aan menselijk contact “als een zeurende pijn”. Hoofdthema is kwetsbaarheid: ieder heeft zijn kwetsbare gevoelige kanten maar door je kwetsbaar op te stellen, valt er ook veel te winnen. Hoofdpersoon is Sarah maar ook de rigide Natasja met haar grote arbeidsethos, schuldgevoelens en achterdocht en de losse positivo Mac spelen een grote rol. Het verhaal heeft vaart en de lezer komt in een wirwar van situaties terecht die echter zo goed zijn beschreven in een heldere structuur, dat de rode draad geen enkele keer zoekraakt. Tja, wat is goed? Vol emotie, raak met boeiende, beeldende taal. Moyes’ kracht is situaties filmisch te beschrijven. Ontroerend mooi zijn de scenes met Sarah en haar paard, kwetsbaar, teder én krachtig.

Moyes2In totaal zeven miljoen boeken verkocht Moyes tot nu toe. Daar komt ongetwijfeld nog een miljoentje bij!

Leave a Comment

Filed under Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Uncategorized

De ontmoeting

Maas, Marique – De ontmoeting

* * *     3 votes

De 25-jarige Nadine woont in Brabant en komt uit een warm, hecht gezin. Ze heeft één grote passie: het werk in De Keuken. Dit cateringbedrijfje zette ze op samen met haar vrienden kok en gay Dennis en financieel en administratief medewerkster Yvonne. In de RAIOmslagDeOntmoeting ontmoet Nadine bij een van hun klanten – Holland Design – de puissant rijke eigenaar en ontwerper Daniël Holland, een verschrikkelijke knappert om wie de erotiek dusdanig zindert dat de redelijk nuchtere Nadine op slag beurtelings smelt en kippenvel krijgt. De ontmoeting begint met een lunch, die Daniël haar afdwingt en al heel snel raakt zij in de ban van zijn persoonlijkheid: sexy, krachtig, dwingend en een voorkeur voor spannende, erotische en grensverleggende situaties in de glitter en glamour van de BN-ers. Is dit lust of liefde? Hoe loopt dit af……?

Marique Maas is een alias voor Esther Verhoef, de succesvolle schrijfster van bloedstollende psychologische thrillers. In antwoord op de driedelige erotische serie ‘Vijftig tinten grijs’ schreef Verhoef de driedelige serie ‘Muren van glas’ met ‘De ontmoeting’ als eerste deel (2013). De karakters van Nadine, de ik-figuur en hoofdpersoon, en van Daniël zijn goed beschreven. In de loop van het verhaal krijgt ook Daniël meer diepgang waardoor je de man niet alléén ziet als een hunk die nergens voor terugdeinst. Het verhaal op zich is dunnetjes maar daar ligt ook niet het accent op, dat ligt op leesplezier. Verhoef heeft zich het complete jargon van de erotiek aardig eigen gemaakt en weet de almaar groeiende spanningen en ontladingen tussen de twee op vele manieren (nooit grof) te verwoorden. Hoewel, op een gegeven moment zijn de alternatieven op, duiken dezelfde termen op en komt de sleet erin. Het slot vormt een cliffhanger naar een nieuw begin: deel 2 ‘Harde grenzen’. De titel van deel 3 luidt ‘De bestemming’.

MarMaasEstherVerhoefEen prima tegenhanger voor ‘Vijftig tinten grijs’ dat ik al heel snel saai vond. Dit boek is goed en met vaart geschreven, onderhoudend, grappig en sappig!

Leave a Comment

Filed under Boeken, Chicklits, eBooks, Fiction, Recensies

Vele hemels boven de zevende

Op de Beeck, Griet – Vele hemels boven de zevende

* * *     3 votes

Vijf mensen, met elkaar verbonden, vertellen hun verhaal. Lou is de dochter van Elsie. Zij wordt gepest op school en vindt troost en OmslagVeleHemelssteun  bij haar tante Eva. Elsie is getrouwd, heeft een best aardige man en twee kinderen maar voelt meer voor kunstenaar Casper, die – getrouwd en een kind – tot over zijn oren verliefd is op haar. Eva is de hoofdpersoon en de sociale spil van de familie. Ze heeft een baan bij de gevangenis, wil voor iedereen het goede en kampt zelf met obstakels waar de hemels ver te zoeken zijn. Jos is de vader van Elsie en Eva en zeult zijn hele leven een afgrijselijke gebeurtenis met zich mee waardoor hij een verstokte dronkaard en een tragische figuur blijft, met humor, dat dan weer wel.

Deze mensen vertellen afwisselend ieder hun eigen verhaal, in de ik-vorm in kleine compacte hoofdstukken. Een opbouw die werkt. Je schakelt met het grootste gemak van het relaas van de een naar dat van de ander. De schrijfstijl is fenomenaal. Wat is de Vlaamse taal rijk, prachtig en grappig en wat beheerst Op de Beeck deze tot in de finesses. Over haar vroegere vriend Frank “…Bleek vel, met iets van dromen in zijn ogen. Een lijf dat altijd gehaast lijkt …… alles wiebelt en beweegt de hele tijd een heel klein minibeetje”. Tussendoortjes als “Het vervelende met gedachten is dat je ze niet kunt ont-denken”, “Niks is vermoeiender dan ongelukkig zijn”, De schoonheid zat altijd al in de poging”.

GrietWat Op de Beeck ons wil vertellen is dat we met zijn allen broddelaars zijn, zo graag de lieve vrede willen bewaren en daardoor almaar niet goed uit de verf komen. Al schrijft ze hier met mededogen en humor over, de boodschap komt keihard door.

 

Leave a Comment

Filed under Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies

De greppel

Koch, Herman – De greppel

* *       3 votes

Robert Walter is burgemeester van Amsterdam, getrouwd met “laten we haar Sylvia noemen” en ze hebben een dochter “Diana”. Hij OmslagDeGreppelgeeft ze schuilnamen omdat hun echte namen het land van herkomst zouden verraden en het mensen voer geeft om allerlei vooroordelen rond te strooien. Overigens barst hij zelf van de vooroordelen. Als hij op een nieuwjaarsreceptie zijn vrouw lachend haar hoofd in haar nek ziet gooien, vreest hij het ergste. Zou zij een verhouding hebben met die irritante minkukel wethouder Maarten? Zijn wantrouwen groeit gestaag als hij haar gangen minutieus nagaat. Een tijd later kondigt zijn 94-jarige vader aan samen met zijn vrouw uit het leven te willen stappen. Hun zoon vallen ze dan niet lastig met hun aftakeling en hun leven vinden ze af. Tot overmaat van ramp komt er een journaliste langs die iets fataals wil onthullen.
Hoe gaat burgemeester Robert om met deze problemen? Heeft zijn vrouw een affaire, plegen zijn ouders zelfeuthanasie en wat onthult de journaliste?

Wat een verschrikkelijk irritante man is die Robert, barstensvol racistische vooroordelen over criminaliteit, luiheid, armoede, onbetrouwbaarheid en zekerheden en eigen meningen die natuurlijk volgens hem de juiste zijn. En hij komt ermee weg. Maar Koch ontwricht tevens langzaam maar zeker Roberts leven. De problemen worden almaar meer, Robert graaft zich in, de spanning in het boek stijgt. Echter continu weet Koch je als lezer te verrassen totdat het verhaal als het ware oplost, vervaagt en Robert toch iets is veranderd richting minder zekerheden en vooroordelen.
Het is Koch eigen om allerlei misstanden in de samenleving de revue te laten passeren: windmolens, vuurwapendiscussie, discussie over euthanasie, gebrek aan charisma van Hollande enzovoort. Daardoor is het boek wel érg vol. Aan het eind heb je het gevoel dat er een tsunami over je heen getrokken is.

Foto KochGoed boek, met iets minder wordt het beter.

Leave a Comment

Filed under Boeken, eBooks, Fiction, Literatuur, Recensies, Uncategorized

Het Pauluslabyrint

Windmeijer, Jeroen – Het Pauluslabyrint

* * ½     3 votes

Burgemeester Freylink geeft het startsein voor het project ‘plaatsing van ondergrondse containers’ in Leiden. Daar zijn archeologen Peter Omslagde Haan en Daniël Veerman heel blij mee want dat betekent ook bodemonderzoek en er is weinig bekend over het ontstaan en de groei van de stad. De burgemeester verdwijnt echter met kraan en al de diepte in. Freylink wordt gered, Peter en Daniël dalen af en vinden een jongen helemaal onder het bloed. Later gaan hoogleraar Arnold van Tiegem – een luidruchtig, zelfingenomen heerschap – en Peter opnieuw naar beneden en raakt Peter Arnold kwijt in de onderaardse gangen. Als ook een dierbare vriendin Judith verdwijnt, gaat Peter zelf op onderzoek uit. Hij stuit op een deel van de vaderlandse geschiedenis dat niet voor niets eeuwenlang verborgen is gebleven. Geestelijken, verlichte mensen, kerken, andersdenkenden, kortom alles en iedereen in Leiden komt in beweging en staat op zijn kop. Hora est, het uur is daar maar voor wie…

Het verhaal is aanvankelijk spannend: vlotte stijl (hoewel vaak tenenkrommende vergelijkingen) tijdsspanne van 20 t/m 28 maart 2015, veel dialogen afgewisseld met gedetailleerde beschrijvingen en zeker Leidenaren zullen smullen van alle mysterieuze plekken die opdoemen onder musea, kroegen, kerken, synagoge, hofjes enz. Er zijn twee verhaallijnen: de Vader, hoofd van een geheim godsdienstig genootschap, die in Peter zijn opvolger ziet en de wanhopige zoektocht van Peter naar Judith via vreemde appjes met duidelijke verwijzingen naar het Bijbelverhaal dat op een heel andere manier wordt geïnterpreteerd. Mijn aandacht verslapte na driekwart van het boek door de uitgebreide uitleg van de Bijbelse geschiedenis en de visioenen, die de lezer moeten overtuigen. Want Windmeijer wil het verhaal rond krijgen, haalt daarvoor alles uit de kast en overspeelt zijn hand: de spanning is eruit.

JeroenWindmeijerDe vergelijking met Dan Brown, getuige de sticker met “De Dan Brown van de Lage Landen”, gaat wat mij betreft niet op. Wel een heel lezenswaardig boek!

Leave a Comment

Filed under Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers, Uncategorized