Maandelijks archief: september 2020

Het zevende sacrament

Hewson, David – Het zevende sacrament

Een zevenjarige jongen, Alessio Bramante, wordt vermist in de catacomben onder Villa Malta in de resten van een Mithraïsche tempel in Rome. Hij was daar op zijn verjaardag mee naar toegenomen door zijn vader Giorgio Bramante, een charismatische hoogleraar archeologie, die hem alleen liet om zelf weer de uitgang van het labyrint te vinden. 

Er wordt een jonge student gearresteerd die ervan wordt verdacht betrokken te zijn bij de verdwijning van de jongen. Vader Giorgio wordt echter, absoluut tegen de regels, alleen gelaten met de verdachte en slaat hem dood voordat de politie kan ingrijpen. Als gevolg daarvan stuurt de rechter Giorgio Bramante naar de gevangenis voor moord en droogt alle informatie over een mogelijke verblijfplaats van het jongetje op. Andere studenten die er ook mogelijk bij betrokken kunnen zijn worden vrijgelaten. Ze veranderen hun namen en duiken onder. 

Wanneer de vader van Alessio, na veertien jaar wordt vrijgelaten wegens goed gedrag, vermoordt hij een voor een alle oorspronkelijke verdachten. Inspecteur Falcone, indertijd  nog een jonge politieagent die hem probeerde tegen te houden, staat waarschijnlijk ook op die lijst. Costa en zijn team raken verstrikt in het duistere web rondom de mysterieuze verdwijning van Alessio en de riten rond de zeven sacramenten van Mithras… 

Wanneer je het boek net uit hebt, duizelt het je. Dat je zo kunt opgaan in een goed geschreven verhaal is altijd weer een verrassing. Het plot voldoet aan alle  eisen die je aan een politiethriller kunt stellen, maar er zit gewoon zoveel meer in dit verhaal. De karakters gaan leven, het worden mensen die je kent. Hewson is ook geweldig in het naar voren brengen van de oude Romeinse geschiedenis en in ‘Het zevende sacrament’ is dat het ‘mithraïsme’. Dit boek is, zoals ik nu weet, al het vijfde boek in de serie over Costa en zijn team. ‘Het zevende sacrament’, een briljante combinatie van geschiedenis, goed uitgewerkte karakters én spanning.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies

Het Ezechiëlscenario

Rosenberg, Joel C – Het Ezechiëlscenario

Het Ezechiëlscenario, geschreven in 2005 en geïnspireerd op de geschriften van de profeet Ezechiël van ongeveer 2500 jaar geleden, herinnert ons eraan hoezeer onze cultuur zijn roots heeft in het verleden. 

Het is vanaf het begin een boeiend verhaal. Een Russisch passagiersvliegtuig wordt gekaapt op een vlucht naar de Verenigde Staten. De kapers nemen de controle over en zetten in op een kamikaze-actie tegen het Witte Huis. Terwijl een onzekere president de afweging moet maken om het vliegtuig ja dan nee neer te schieten, kan hij geen contact krijgen met zijn Russische ambtgenoot. Ondertussen vindt er in Moskou een staatsgreep plaats om er weer een dictatuur in te stellen, dit in een verbond met Iran, om voor eens en altijd de VS én Israël militair en politiek te minimaliseren. Midden in al dit politiek drama is er het verhaal van een CIA-agent Erin McCoyen een Amerikaanse topadviseur Jon Bennett, die net is verloofd. Zij komen vast te zitten in de Amerikaanse ambassade in Moskou als de staatsgreep plaatsvindt. Het voorgenomen huwelijk wordt echter al snel bijzaak, wanneer ze zich beginnen af te vragen of ze Rusland ooit nog levend zullen verlaten.

Rosenberg heeft de moeilijk taak op zich genomen om in ‘Het Ezechiëlscenario’ de – enigszins bekende- Bijbelse profetieën van Ezechiël te combineren met moderne herkenbare gebeurtenissen. En dan ook nog te komen met een plausibel en spannend plot, liefst zo aannemelijk dat je het verhaal in één adem uitleest. Dat werkte dus niet bij mij. ‘Het Ezechiëlscenario’ is spannend, het is snel geschreven, maar Rosenberg moet er m.i. zoveel bijhalen om het plot aannemelijk te maken, dat het geforceerd wordt. Ik weet dat Joel C. Rosenberg een hele schare fans heeft, maar daar hoor ik na het lezen van dit boek, nog niet bij.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, Thrillers

De uitroeiers

Dish, Thomas – De uitroeiers

‘De uitroeiers’ van Thomas Dish is een verontrustend boek: vol geweld, onaangename personages en een slot wat de meeste mensen overstuur of zenuwachtig maakt. Maar het is óók een knap geschreven verhaal… 

De aarde zoals we die kennen, wordt overwoekerd met een vreemde exotische plant. De soort verdringt alle andere begroeiing. Ze verbruikt al het water, waardoor de bodem voor altijd verandert. Eerst langzaam, maar dan steeds sneller verliezen de mensen het gevecht met de exotische groene indringer, waarna ook de beschaving zoals wij die kennen ten ondergaat.

Dish schrijft geen opwekkend verhaal. ‘De uitroeiers’ geschreven in 1965, past in een zeer gespecialiseerd dystopisch genre dat ‘Apocalyptis Greenery’ wordt genoemd. ‘De Triffids’ van John Wyndham, uit 1951 is waarschijnlijk het bekendste boek uit dit genre. Van de karakters van Dish – die goed zijn uitgewerkt en absoluut diepte hebben – is er werkelijk geen enkel waarvoor je enige sympathie kunt opbrengen, maar de schrijver werkt zijn overlevingsverhaal wel verrassend compleet uit. Al vrij snel begin je je af te vragen of er eigenlijk wel overlevenden zijn aan het einde van het boek. Kan de mensheid eigenlijk wel overleven?

Als je op zoek bent naar een filosofisch, boeiend, buiten de kaders gekleurd sciencefiction-boek, dan is het ‘De uitroeiers’ van Thomas Dish wel.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, SF & Fantasy

De oproep van de Nar

Hobb, Robin – De oproep van de Nar

Fritz Chevalric was een spion en moordenaar voor zijn heer de koning. De avonturen die hij beleefde in die tijd worden verhaald in ‘De Boeken van de Zieners’, maar nu leeft hij teruggetrokken op het platteland, ver weg van het koninklijk hof. Onder de naam Tom Dassenkop heeft hij een eenvoudig en rustig bestaan, samen met zijn wolf Nachtogen en zijn pleegzoon Pé. De rust wordt verstoord wanneer zijn oude mentor, Chade, de spionnenmeester, hem na vijftien jaar opzoekt. Fritz weet nu instinctmatig dat aan zijn vrijwillig isolement een einde gaat komen. Wanneer ook zijn vriend De Nar hem opzoekt, weet Fritz dat het rijk van de Zes hertogdommen hem opnieuw nodig heeft. Prins Plicht schijnt gegijzeld te zijn van ‘de Bonten’, leden van het Oude Bloed die in opstand zijn gekomen.

Robin Hobb verstaat de kunst om fantasie, werkelijkheid en historische aspecten te combineren tot een zeer geloofwaardig verhaal. Het boek is in ik-vorm geschreven, maar niet consequent, soms schakelt de schrijfster over op een andere verteller. Apart, maar het leest eigenlijk goed. ‘De oproep van de Nar’ is een avonturenroman, maar ook een serieus verhaal, alle aspecten van het dagelijks leven kom je tegen: jong versus oud, liefde versus haat, intriges en vertrouwen, maar ook devotie en vriendschap.

Het meest sprekend voor mij was de relatie tussen Nachtogen en Fritz. De een kijkt naar de ander en beiden weten wat de ander wil.

De personages van Hobb zijn echt niet allemaal krachtig. Het meest lijken ze op normale mensen, maar dan in een fantasywereld. Je kunt met ze mee voelen! Het verhaal is wat lastig in een (korte) recensie te vatten, maar lezers die houden van avontuur met een scheutje fantasy zullen dit boek zeker waarderen. Sterk aanbevolen.

De serie De boeken van de ‘Nar van Robin Hobb’ bestaat uit de volgende delen: De oproep van de Nar, De gouden Nar en Het lot van de Nar.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, SF & Fantasy

Wolfsjong

Dickson, Gordon – Wolfsjong 

Deze roman werd ook in het Nederlands uitgebracht onder de originele Engelse titel ‘Wolfling’.

James Keil is op aarde geboren maar wordt op Alpha Centauri III opgeleid tot ​​spion. De kleine, jonge federatie van planeten rondom de aarde heeft tijdens haar laatste expeditie contact gemaakt met een ruimterijk van mensen, dat zo ongeveer de hele Melkweg omspant. James, antropoloog, bedenkt een list om op de ‘Troonwereld’ – de planeet waar ‘de hooggeborenen’ leven en dit immens grote rijk besturen – te komen. Hij wil daar uitzoeken welke plannen de heersers van het rijk met de aarde hebben. Het is belangrijk voor de politieke positie van de aarde om te weten of ze oorspronkelijk deel heeft uitgemaakt van dit rijk. Want voor het eerst behandelen de hooggeborenen de kleine federatie als een soort kolonie.

Aangekomen op de Troonwereld raakt James vrijwel direct verwikkeld in een complot van enkele hooggeborenen om de zittende ‘keizer’ omver te werpen. Hij maakt voldoende indruk om genomineerd te worden voor adoptie op de Troonwereld en dit voorrecht stelt hem in staat om uiteindelijk duidelijkheid te krijgen over het verleden. Maar wanneer hij gewond terugkeert op aarde wordt hij gearresteerd en berecht wegens verraad, omdat hij veel verder is gegaan dan zijn oorspronkelijke opdracht. Het proces en de verdere onthullingen over James zijn verrassend…

‘Wolfsjong’ is een goed SF-verhaal, al had het slot misschien iets krachtiger gekund. Dickson gebruikt de korte lengte van de roman om het tempo hoog en levendig te houden, er zit dan ook heel weinig ruis in zijn verhaal. Indertijd waren SF-verhalen doorgaans kort. De schrijvers van die tijd waren bedreven in het leveren van strakke plots en originele verhalen. De meer uitgesponnen SF-romans van vandaag de dag zijn dus m.i. niet automatisch beter door hun omvang…

Gordon Dickson is vooral bekend om de ‘Dorsai-romans’, maar hij schreef ook veel op zichzelf staande romans zoals ‘Wolfsjong’, een SF-boek voor de echte liefhebbers.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies, SF & Fantasy

De smaak van venijn

Bradley, Alan – De smaak van venijn

Flavia de Luce is een 11-jarige meisje, een echte amateur-speurneus, een toekomstige chemicus en absoluut dol op vergif. Ze woont met haar vader, weduwnaar, en twee oudere zussen in Buckshaw, een vervallen Engels landhuis. Flavia’s vrije tijd vult ze met chemische experimenten en plannen om de lippenstift van haar ‘kwaadaardige’ oudere zus Ophelia te vergiftigen. Dan wordt er een dode vogel met een postzegel aan zijn snavel voor de deur van Buckshaw gevonden. Het wordt pas echt spannend als Flavia kort daarna een dode man tussen de komkommers vindt. Flavia is niet geschokt of van streek door de gebeurtenissen, nee het tegendeel is het geval, ze is energiek en opgewonden – eindelijk kan ze zich concentreren op iets nuttigs. Het oplossen van een misdaad!

In de kern is ‘De smaak van venijn’ een moordmysterie. Niet bijzonder ingewikkeld en eigenlijk betrekkelijk eenvoudig op te lossen. Nee, de kracht van het verhaal is de setting, de amusante personages en vooral de verteller. Flavia is een kleine ramp, maar ook de charmante heldin met een wel heel eigen manier van doen, die een perfecte combinatie is van kinderlijke onschuld en ontzettend slim denken.

‘De smaak van venijn’ is een leuk boek. Het verhaal is licht – zeker voor een detective – en heeft een gevoel van onschuld. Het speelt zich af in de jaren vijftig, in een tijd dat 11-jarige meisjes nog met de fiets naar het nabijgelegen dorp konden rijden, zonder bang te zijn voor ‘vreselijke dingen’. Het boek zal lezers aanspreken die graag een detective lezen ‘zonder dat het bloed tegen de muren spat’. Zelf vind ik dat het allemaal wat sneller mag in het verhaal, maar een echte filatelist zal smullen van uitgebreide beschrijvingen in het verhaal’. ‘De smaak van venijn’ is aardig om te lezen, maar ik zal niet echt moeite doen om de andere delen van de ‘Flavia de Luce’-serie te vinden, daarvoor was het verhaal qua stijl en inhoud net niet interessant genoeg.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, eBooks, Fiction, Recensies